Değerli Okuyucular, (NOT: Bu yazı daha önce yayımlanmıştı, ancak okuyuculardan gelen istek üzerine yeniden yayımlıyorum.) “Hurç” Kürtçe bir kelimedir. “Ayı” anlamına gelir. Söylememe gerek yok, Cemile de bir bayan ismidir. Bu durumda başlığın Türkçe karşılığı “Ayı Cemile”dir. Bu isim ilk anda sizler için çok fazla bir şey ifade etmeyebilir.
Değerli Okuyucular, Okuyacağınız hikâye gerçek bir olaya dayanır. Çocukluğumdan beri birkaç farklı versiyonunu dinlediğim bu trajik hikâyenin hangi versiyonunu esas almam gerektiği konusunda bir tereddüt yaşadım. Şöyle bir durum hayal ediniz: Apartman yönetiminin isteğiyle bir görevli her apartmana girmekte ve ilaçlama yapmaktadır. Ertesi gün komşuların kapısını çalıp bir gün önce
Değerli Okuyucular, Sevgili dostum Hüsnü Bediroğlu’nun, tarihimizin unutulmaz simalarından biri olan Kiziroğlu Mustafa Bey’i konu alan bir film projesini hayata geçirmek üzere kollarını sıvadığını ve yakında çekimlere başlanacağını duyunca, zihnim beni yıllar öncesine, geçmişe götürdü. Kiziroğlu Mustafa Bey’in adını ilk kez, Karslı büyük ozan Murat Çobanoğlu’nun
Değerli Okuyucular 1917’den 1920’ye kadar geçen süreçte Surmalu Uyezdi, yani bugünkü Iğdır ili, tarihinin en çalkantılı dönemini yaşadı. Bolşevik Devrimi’nin yarattığı boşluk, Transkafkasya Cumhuriyeti’nin kısa ömrü, ardından Ermenistan Cumhuriyeti’nin bağımsızlığı ve uyguladığı politikalar bölgeyi bir iç savaşa sürükledi. "Kaça-Kaç" göçüyle binlerce insan yurtlarını
YAŞAM DEPRESYONUYLA BOĞUŞAN AİLEM Yurtiçi Kargo yetkilisi beni Iğdır’daki jandarmaya teslim edince, acaba beni Ağrı’daki Çocuk Esirgeme Kurumu’na geri gönderirler mi diye yüreğimi endişe ve korku doldurdu. Sağlık durumum iyi değildi. Uzun süre soğukta kalmış, vücudum morarmıştı. Beni hastaneye yatırdılar. Babam hastanede olduğumu öğrenince apar topar geldi.
ÇOCUK YURDUNDAN SOKAĞA Trabzon ne de olsa taşrada yani uzakta bir ildi. Ankara merkezdeki Çocuk Esirgeme Kurumlarında büyüyen çocuklar haklarını bilir, gerektiğinde bunu görevlilere cesur bir şekilde hatırlatırlardı. Ancak Trabzon Çocuk Esirgeme Kurumu’nda durum faklıydı. Yurtta kalanlar haklarını bilmez, yapılan haksızlıkları sessizce karşılarlardı. Ancak ben bu durumu kabullenmez, görevlilere
BİR YURTTAN DİĞERİNE SÜRGÜN Pursaklar Saray Çocuk Yurdunda günler kendi halinde geçip gidiyordu. Yaşamın monoton rengini parçalamak için arkadaşlarla bazen macera ve heyecan peşinde olurduk. Bir gün bir elma bahçesine daldık. Sahibi bizi görünce tüfekle üzerimize ateş açtı. Silah sesini duyan jandarma çok geçmeden olay yerine geldi. Havaya ateş açarak
ENGELLİ YURDUNDA VAROLUŞ MÜCADELEM Babamdan, Iğdır’dan ve ailemden kopuş yüreğime bir isyan duygusu yerleştirdi. Kollarımı kaybetmeme değil babamı kaybetmeme üzülüyordum. Altı yaşındaki çocuk ne anlar ki ayrılıktan demeyiniz sakın! Aileme olan hasretim yetmezmiş gibi zorlukla konuştuğum ve anladığım Türkçe, başka bir engel olarak karşımda duruyordu. Kısacası; rahatım, huzurum ve
ERZURUM'DAN ALİKÖÇEK KÖYÜNE Babam ve Şerif Amcam, kararlaştırdıkları gibi uygun bir anda beni Erzurum Devlet Hastanesi’nin arka kapısından kaçırıp Aliköçek (Alibey) köyüne doğru yola çıktılar. Yol uzun… Beş yaşında, kolları yanmış vücudu kırıklarla dolu bedenimi arka koltuğa uzattılar. Hatırladığım tek şey uzandığım yerden bazen ışıkları bazen bulutları
GİRİŞ Değerli Okuyucular: Hayat, bazen en ağır darbelerini en savunmasız anlarımızda karşımıza çıkarır. Henüz beş yaşında, yoksul bir Kürt ailesinin çocuğu olarak hayata tutunmaya çalışan bir çocuk, bir elektrik kazası sonucu iki kolunu kaybettiğinde, onun yaşam hikayesi artık sona ermiş gibi görünüyordu. Ancak bu küçük bedenin içinde, hayallerinden vazgeçmeyecek kadar
(Sokakta yaşayan köpekleri “uyutmanın” yani daha açık bir ifadeyle “katletmenin” ve toplu sürgüne göndermenin yolunu açan kanun teklifi TBMM Genel Kurulu'nda kabul edilerek yasalaştı.) Ey İnsanoğlu! Birazdan ip boynuma geçecek, son nefesimi vereceğim. Ancak bilesin ki ölen, can veren ben değil, senin tarih boyunca hep dost görünüp sakladığın
Değerli Okuyucular! 24-29 Mart tarihleri arasındaki beş günümü Iğdır’da, doğduğum topraklarda geçirdim. Iğdır, benim gerçek vatanım ve aşkımdır. Ağrı Dağı, kara bürünmüş, bembeyazdı. “Bahar, bu yıl geç kaldı! Sıcaklar başlasa da üzerimdeki kar yükünden kurtulsam,” der gibi sabırsızdı. Yıllar geçti aradan. Ben değiştim. Bir zamanlar sıska, zayıf, uzun boylu