1829'da Ağrı Dağı'nın (Ararat) zirvesine çıkan ilk insan olan bilim insanı Friedrich Parrot'un yolculuğunu anlatan belgesel roman. Yapıt yalnızca bir dağcının fiziksel mücadelesini değil, bilim ile keşfin birleştiği bir aklın ve merakın yolculuğunu da konu edinir. Sert hava koşulları, bilinmeyen geçitler ve dağın efsanevi
Iğdır yöresinde uzun yıllar görev yapmış istihbaratçı Hüsnü Bingöl'ün; kimilerince kahraman, kimilerince zalim olarak anılan çelişkili portresini ele alan biyografik anlatının İngilizce baskısı. Yapıt, bir ismin etrafında örülen siyah-beyaz-gri katmanlı belleği, dönemin Iğdır'ı ve devlet-toplum ilişkileri içinde okur. Alter Yayınları (İngilizce / English). 'Siyah, Beyaz ve
BİR YURTTAN DİĞERİNE SÜRGÜN Pursaklar Saray Çocuk Yurdunda günler kendi halinde geçip gidiyordu. Yaşamın monoton rengini parçalamak için arkadaşlarla bazen macera ve heyecan peşinde olurduk. Bir gün bir elma bahçesine daldık. Sahibi bizi görünce tüfekle üzerimize ateş açtı. Silah sesini duyan jandarma çok geçmeden olay yerine geldi. Havaya ateş açarak
ENGELLİ YURDUNDA VAROLUŞ MÜCADELEM Babamdan, Iğdır’dan ve ailemden kopuş yüreğime bir isyan duygusu yerleştirdi. Kollarımı kaybetmeme değil babamı kaybetmeme üzülüyordum. Altı yaşındaki çocuk ne anlar ki ayrılıktan demeyiniz sakın! Aileme olan hasretim yetmezmiş gibi zorlukla konuştuğum ve anladığım Türkçe, başka bir engel olarak karşımda duruyordu. Kısacası; rahatım, huzurum ve
ERZURUM'DAN ALİKÖÇEK KÖYÜNE Babam ve Şerif Amcam, kararlaştırdıkları gibi uygun bir anda beni Erzurum Devlet Hastanesi’nin arka kapısından kaçırıp Aliköçek (Alibey) köyüne doğru yola çıktılar. Yol uzun… Beş yaşında, kolları yanmış vücudu kırıklarla dolu bedenimi arka koltuğa uzattılar. Hatırladığım tek şey uzandığım yerden bazen ışıkları bazen bulutları
GİRİŞ Değerli Okuyucular: Hayat, bazen en ağır darbelerini en savunmasız anlarımızda karşımıza çıkarır. Henüz beş yaşında, yoksul bir Kürt ailesinin çocuğu olarak hayata tutunmaya çalışan bir çocuk, bir elektrik kazası sonucu iki kolunu kaybettiğinde, onun yaşam hikayesi artık sona ermiş gibi görünüyordu. Ancak bu küçük bedenin içinde, hayallerinden vazgeçmeyecek kadar
Değerli Okuyucular: 1904 yılında Osmanlı Devleti, Batılı güçler tarafından “Hasta Adam” olarak adlandırılıyordu. İmparatorluk 19 yy. boyunca özellikle Kuzey Afrika’da büyük toprak kayıpları yaşamıştı buna rağmen hâlâ üç kıtaya yayılan geniş bir coğrafyaya hükmediyordu. Kafkas kökenli Kütahyalı bir Türk olan tıp doktoru, cerrah Hacı Mustafa Efendi, 1904 yılında Bayburt’
Değerli Okuyucular: Hayatımın bir döneminde yağlı boya resme merak sardım. Tuvalin önünde saatlerce oturup renkleri ve hayalleri buluşturmanın zevkini tattım. Bu nedenle olsa gerek ne zaman yağlı boya bir resim görsem kendimi renklerin cazibesine kaptırır, ruhumu başka bir dünyaya teslim ederim. Birkaç gün öncesiydi. Belçikalı sürrealist (gerçeküstücü) ressam ünlü René
Değerli Okuyucular: Bugün (14 Kasım 2025), Iğdır’ın Büyük Millet Meclisi (BMM) sınırlarına katılışının 105. yıl dönümüdür. Böyle özel bir günde, yaklaşık bir asır önce yaşananları tekrar gözler önüne sermekte yarar görüyorum. Ancak öncelikle bir hatayı düzelterek yazıma başlamak istiyorum: IĞDIR, 14 KASIM’DA DEĞİL 12 KASIM’DA BOŞALTILDI Kim,
Değerli Okuyucular: Bugünkü yazımda 19ncu ve 20nci yüzyıllarda Kafkasya’dan İran Körfezine uzanan bölgede yaşanan ulus-devlet mücadelelerinin kısa bir özetini sunmaya çalışacağım: Fransız İhtilali’nin ulus-devlet ve ulusal kimlik etkileri hızla Avrupa ve dünyaya yayılırken bundan en çok etkilenen bölgelerden birisi de etnik, dini ve mezhepsel anlamda mozaik bir yapı
* Değerli Okuyucular: Öncelikle şunu ifade etmek isterim: Türkiye’de aydınların (entelektüel) içinde bulunduğu çıkmaz ve düşünsel sefaleti üzerine yazı yazmak hiçte iç açıcı değildir. Aydınların toplumsal sorumluluklarını yerine getirmemesi, halkla bağ kurmaması ve otoriteye karşı eleştirel bir tutum sergileme noktasındaki eksiklikleri bir anlamda ülkemizdeki genel gidişatın hangi noktada olduğunun da
(Not: Bu yazı 13 Ekim günü yayımlanmıştır.) Değerli Okuyucular: Haziran (2024) ayında üst düzey dostlarla yaptığımız bir toplantıda aşağı yukarı şöyle demiştim: “Tarih bize acı bir gerçekliği öğretiyor: Acımasız bir örgüt lideri, artık silahları bırakıp diplomasiyi ön plana çıkarmaya karar verdiğinde bu habere çok sevinmemek gerekir. Örgüt içinde daha acımasız