Baharlı Mahallesi Resimler: ON BİRİNCİ BÖLÜM

KÜRT NÜFUS AİLE ŞECERELERİ VE RESİMLER

SEYRAN YILMAZ ANLATIYOR

Ahmed Şemo’nun kızı Mecit Hun’un kız kardeş Seyran Yılmaz, henüz bir yaşındayken ailesi Baharlı Mahallesi’ne yerleşir. Çocukluğu bu mahallede geçer. Hatıralarında baba evini ve Baharlı’daki çocukluk yıllarını şöyle anlatır:

“Benden büyük kardeşlerim için ‘baba evi’ denildiğinde Adetli köyündeki evimiz anlaşılırdı. Çünkü onlar orada doğup büyümüşlerdi. Fakat benim için ‘baba evi’, Baharlı Mahallesi’ndeki evimiz demekti. Ben henüz bir yaşındayken ailem, Ağrı Dağı İsyanı nedeniyle Adetli köyünü terk ederek Baharlı Mahallesi’ne gelip yerleşmişti.

Arsayı babam Terekeme bir dostundan satın almıştı. Evin duvarları toprak kerpiçten yapılmış ve oldukça kalındı. Ermenilerden kalma bu binaya babam daha sonra iki oda ekletti. Evin genel planı oldukça basitti. Giriş kapısı geniş bir salona açılırdı. Her zaman çok işlek olan bu salonun sağında ve solunda iki büyük oda vardı. Bunlardan biri kiler ve erzak deposu, diğeri ise babamın özel odasıydı. Salonun diğer ucundaki kapı, ‘xanî’ dediğimiz geniş bir odaya açılırdı. Bu odanın bir köşesinde yatak ve döşeklerimiz gündüzleri üst üste yığılır, akşam olunca da ev halkı bu odada yan yana yatardı.

Evimizin önünde, suyu süzmekte kullandığımız kocaman, siyah renkli bir taş vardı. Çeşme ve artezyen suyu olmadığından, dereden taşıdığımız suyu bu taştan geçirerek çay ve içme suyu elde ederdik.

Etrafı duvarla çevrili büyük bir bahçemiz vardı. Duvar boyunca dört sıra hâlinde kavak ağacı dikmiştik. Bahçenin orta kısmına yaz aylarında yonca ekilirdi. Sonbahar ve kış aylarında 21 devemiz ile atlarımız bahçede açık havada kalırdı. Küçükbaş hayvanlarımız ise ahırlara alınırdı.”